Licówki

W naszej klinice licówkami zajmują się:

Nierówne jedynki, trwałe przebarwienia, czy szpary między zębami sprawiają, że niechętnie się uśmiechasz? Licówki, czyli małe porcelanowe płatki, zwrócą Ci pewność siebie. Sprawdź, kiedy warto z nich skorzystać oraz jak się je zakłada.

Licówki to rodzaj płytek wykonanych najczęściej z porcelany lub z kompozytu, przyklejanych na powierzchnię zęba. Co je wyróżnia?

  • idealnie maskują niedoskonałości, umożliwiając pokrycie wypełnień i przebarwień, a także wydłużają, poszerzają, a nawet zmianiają kształt naszych zębów;
  • licówki likwidują szpary między zębami, dzięki czemu pomagają wielu Pacjentom uzyskać piękny uśmiech w krótkim czasie;
  • gwarantują naturalny wygląd zębów;
  • są doskonałym sposobem na poprawę wyglądu zębów, także na nadanie im wymarzonego wyglądu. To wszystko przy niewielkiej ingerencji w tkanki zęba.

Licówki wykonane z porcelany są najpopularniejszym rodzajem licówek, charakteryzują się największą estetyką. Są niezwykle elastyczne oraz trwałe.

Materiały, z których są wykonane, to odporne na przebarwienia i biokompatybilne z tkankami w jamie ustnej substancje. Charakteryzują się one stopniem przezierności podobnym do naturalnych zębów. Dzięki temu zęby nie wyglądają sztucznie. Pomimo tego, iż są cienkie, charakteryzują się też dużą trwałością. Licówki kompozytowe również zapewniają dużą estetykę, ale przez krótszy czas, niż w przypadku licówek ceramicznych. Są mniej wytrzymałe oraz bardziej podatne na przebarwienia, ścieranie, czy odpryski. W przypadku uszkodzenia jednak, można je bardzo szybko naprawić.

Przeciwwskazaniami do zakładania licówek są:

  • różne choroby dziąseł i przyzębia, jak również bruksizm (patologiczne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki, występujące najczęściej w nocy; podświadome zaciskanie i zgrzytanie zębami);
  • zbyt mała ilość szkliwa, lub ząb leczony endodontycznie;
  • przeciwwskazaniem są także parafunkcje zgryzowe  i zwarciowe prowadzące do zbyt dużych nacisków na uzupełnienia (np. zgrzytanie zębami, zaciskanie zębów, obgryzanie paznokci), gdyż wówczas licówki mogą się łatwo uszkodzić, lub nawet odkleić.

Licówki zakłada się na przednie zęby – od trójki do trójki albo od czwórki do czwórki. Na pozostałe zęby stosuje się korony lub formy pośrednie między licówkami a koronami.

Dzieje się tak, ponieważ licówki są delikatniejsze i obejmują jedynie zewnętrzną (wargową) powierzchnię zęba, nie żującą. Z tego powodu założenie ich jest tylko małą ingerencją (lub wręcz jej brakiem) w twarde tkanki zęba – podczas szlifowania usuwa się jedynie cienką warstwę szkliwa (odpowiadającą grubością naklejanej licówce) albo też wcale się tego nie robi, jeśli licówka ma za zadnie pogrubić lub poszerzyć ząb. Licówki pod względem koloru i dotyku są bardzo podobne do naturalnego szkliwa, nie są jednak tak wrażliwe na ubytki próchnicowe, ścieranie, czy silne przebarwienia. Za ich pomocą można idealnie odwzorować fakturę i odcień zęba. Porcelana nie ma też wpływu na tkanki. Prawidłowo wykonane licówki zapewniają szczelność brzeżną (nie da się również zauważyć przejścia licówki w ząb), dzięki czemu płytka bakteryjna nie ma gdzie się osadzać. Ryzyko ograniczane jest też przez cementy z dodatkami antybakteryjnymi lub bakteriostatycznymi, którymi to przykleja się licówki.

Wymarzony wygląd zębów można uzyskać już po 2-4 wizytach u stomatologa. Wszystko zależy od oczekiwań pacjenta, liczby i sposobu wykonania licówek (gotowe czy robione na zamówienie). Wcześniej trzeba tylko wyleczyć zęby oraz je wybielić.

Podczas pierwszej wizyty przeprowadza się wstępną konsultację oraz bada czy nie ma żadnych przeciwskazań do założenia licówek. Lekarz rozmawia też z pacjentem o jego oczekiwaniach dotyczących oczekiwanego efektu. Następnie robi wyciski zębów, a potem na modelach prezentuje proponowany wyglądu nowego uśmiechu (dobiera kolor i kształt zębów; taką próbę robi się zwłaszcza w przypadku radykalnych zmian). Jeśli pacjent zaakceptuje przebieg i koszty leczenia, wykonuje się tzw. makietę nowego uśmiechu.

Na drugiej wizycie próbny model umieszcza się na zębach (nie szlifując ich) i taką tymczasową makietę Pacjent nosi przez kilka dni, dzięki czemu jest w stanie realnie ocenić wygląd nowego uśmiechu. Jeśli znajdą się jakieś niedogodności, w trakcie kolejnej wizyty lekarz wykonuje poprawki. Następnie szkliwo jest delikatnie szlifowane pod licówki (choć czasami wystarczy tylko zmatowienie szkliwa). Podczas zabiegu podawane jest znieczulenie miejscowe. Potem lekarz robi wyciski oszlifowanych zębów i wysyła ja do laboratorium protetycznego, gdzie na podstawie modelu technik przygotowuje licówki porcelanowe. W czasie, który jest potrzebny do ich wykonania zęby Pacjenta zabezpieczone są licówkami tymczasowymi.

Po upłynięciu 10 – 15 dni dentysta zdejmuje tymczasowe zabezpieczenie i wstępnie przymierza licówki. Wtedy dobiera się także kolor cementu, na który następnie przykleja porcelanowe nakładki. Za pomocą specjalnej lampy cement utwardza się. Jego nadmiar zostaje odcięty, a zęby wypolerowane, by były idealnie gładkie.

Przez kilkanaście godzin po założeniu licówek nie wolno spożywać barwiących napojów (np. ciemnych soków owocowych), ponieważ na granicy przejścia między licówką a szkliwem mogą pojawić się odbarwienia. Nie powinno się też odgryzać twardych kawałków jedzenia, by nie uszkodzić licówek.

Zalecenia higieniczne są standardowe – należy myć zęby miękką szczoteczką (zwykłą pastą z fluorem) co najmniej 2 razy dziennie, używać nitki dentystycznej i płynu do plukania ust. Na wizyty kontrolne dobrze jest zgłaszać się 2 razy w roku. Warto też systematycznie usuwać kamień i osad w gabinecie, aby długo cieszyć się doskonałym wyglądem zębów.

Dental Max
Specjalistyczna Przychodnia Stomatologiczna

ul. Senatorska 20 (wejście od ul. Bielańskiej) Warszawa